Op deze plek zijn mijn gedichten te lezen. Er zijn verschillende afdelingen:
Wat blijft
Ik zet mijn voet
over de grens
van de kamer
die mij niet kent.
Mijn jas glijdt af,
blijft achter
als een huid
die mij nog even vasthoudt.
Het kopje met de barst
bewaart iets
dat ik niet durf
aan te raken.
Op de vensterbank
een steen van vroeger,
een herinnering
zonder thuis.
In de stilte
ga ik op zoek
naar zachte woorden
die me dragen.
Dit gedicht is opgenomen in lustrum editie van de 30ste poëzieprijs Boontje. (Louis Paul Boon)
Spoorzoeken
sommige stemmen beklijven in muren,
fluisteren in het hout van de trap,
brieven vergelen, maar tussen de regels
leeft voort wat onuitgesproken bleef
in de kast ligt een trui, vervilt en versleten,
de naden verwijd, de wol uit elkaar
schoenen wachten zwijgend op de mat,
aan de kapstok een jas die niemand meer draagt
niet alles mag nog bestaan in het licht,
sommige namen vervagen in regen,
sporen verdwijnen langzaam uit zicht
onder een nieuwe laag van tijd
soms drijft iets voorbij op ijle lucht,
een geur, een stem, een ademtocht,
niet alles verdwijnt, niet alles vervaagt,
soms roept het verleden zichzelf weer terug
Nel Goudriaan maart 2025
pgenomen in de bundel "Omzien" uitgegeven door de Stichting Gorcumse Literatuurprijs 2025
Je kunt stilstaan
in een weide met hemelsblauwe bloemen
wachten totdat ze verwelken ...
het verdriet om voorbijgaan
vasthouden en koesteren
tot je langzaam verdwijnt
Stilstaan is een soort van sterven
Je kunt doorgaan
de scherpe randen van de rots trotseren
omhoog klauteren
vallen en weer opstaan
een zachtgele vlinder voorbij zien fladderen
het geluk vangen met de camera
Herinneren is een soort van blijven
Je kunt verderkomen
jezelf overstijgen, de top bereiken
zien hoe vlakken in vele tinten
zich verbinden tot een adembenemend vergezicht
zwijgen, voelen, verwonderen
Voortgaan is een vorm van leven
© Nel Goudriaan
Eerste prijs Fusie Poëziewedstrijd "Kom Verder"
https://www.platform-c.nu/nieuws/winnaars-poeziewedstrijd/
geluk is vergankelijk
weerloos
voor wie strijdt
ongewis
voor wie lijdt
rimpelig
als een leeggelopen luchtballon
een eendagsvlinder
sluimerend in de avondzon
geluk is broos
kwetsbaar
voor wie aanraakt
onvoorspelbaar
voor wie verwacht
teder
als de streling van een kind
de zachte zoelte
van een zomerwind
geluk is vederlicht
ongrijpbaar
voor wie tast
onvindbaar
voor wie zoekt
een glimp van de eeuwigheid
voor een seconde lang
gevangen in de tijd
Nel Goudriaan
De dag waarop jouw ster
zo stralend scheen
verdween
als een dief in de nacht
onverwacht
wat overbleef was
de duisternis
de kilte
de stilte
het gemis
Nel Goudriaan24-10-2024